Cursist van de maand - Ans van den Ouweland  

 

Maart 2016

Op donderdag wordt er wekelijks een spekssteencursus gehouden. Omdat dit in een apart zaaltje in het Henricusgebouw wordt gegeven vallen de cursisten niet op als ze bezig zijn. Een klop op de deur doet alle aanwezigen opschrikken. In een stoffige omgeving, die overigens uitstekend geventileerd wordt, ontwaar ik een 8 tal personen die me vol belangstelling aankijken terwijl ze driftig met hamer en beitel een stuk steen aan het bewerken zijn. Een van deze 8 personen is Ans van den Ouweland en zij blijkt door haar medecursisten uitgeroepen te zijn tot Cursist van de maand.

 

Ans van den Ouweland blijkt bij navraag door mij 58 jaar (jong) te zijn en al 35 jaar gelukkig getrouwd. Samen met haar man hebben ze drie dochters groot gebracht en inmiddels zijn ze de trotse grootouders van een kleindochter van 6 jaar en een kleinzoon van 3 jaar oud. Ans is geboren in Den Hout en woont sinds 27 jaar samen met haar man in Drunen. Ze is werkzaam als doktersassistente bij een Arbodienst waar haar voornaamste taak ligt in het afnemen van medische keuringen.

 

Inmiddels blijkt Ans, nadat haar de vraag gesteld was, alweer aan haar derde seizoen Beeldhouwen bij creativiteitscentrum De Handwijzer bezig te zijn. Waar blijft de tijd. Via een kennis, die al met de beeldhouwcursus bezig was, werd ze enthousiast gemaakt en ze was dan ook blij dat er nog een plaatsje vrij was toen ze zich aanmeldde. De enige ervaring met beeldhouwen die ze had was dat ze ooit een workshop had gedaan van een dag. Dat was haar zo goed bevallen dat dit naar meer had gesmaakt. Omdat ze geen speciale verwachtingen had toen ze aan deze cursus begon en ze open stond voor alle nieuwe dingen, was het al meteen een heel fijne ervaring.

 

Met zeven medecursisten is het elke donderdagavond weer een echt gezellige avond uit, zo laat Ans tijdens het gesprek enthousiast weten. Het is altijd een prima sfeer. Naast de gezelligheid zijn we natuurlijk altijd hard aan het werk, want er moet ook wel wat gepresteerd worden, vervolgd ze er haastig aan toe. Ze merkt op dat ze het mooi vindt dat iedereen een eigen smaak heeft en dat dat duidelijk te zien is in de werken. Fijn is ook dat je kunt maken wat jij mooi vindt en dat je zo nodig gestuurd kan worden door de docent. Daardoor is het een heel ontspannende bezigheid.

 

Ans vertelt verder dat ze sinds dit seizoen les heeft van Peter van Goethem. Daarvoor was Cees Arnold hun docent, maar deze is helaas door gezondheidsredenen gedwongen moeten stoppen met lesgeven. Ans vindt het opvallend om te constateren dat hoewel ieder zo zijn eigen manier van lesgeven heeft, het mooi om te zien dat ze van beide leraren dus veel hebben opgestoken.

 

In de loop van het gesprek blijkt dat Ans weinig geduld heeft. Het blijkt eigenlijk dat ze het liefst snel mogelijk een resultaat wil neerzetten. Dit kan alleen maar al je voor een zachte steen hebt gekozen. Soms kies je echter voor een hardere steen en dan ben je wel wat langer bezig, zo vertelt Ans. Maar dan is de voldoening die je van je werk hebt ook veel groter, aldus Ans. Vaak ligt aan het model steen wat het gaat worden. Soms koop je een steen omdat je de vorm mooi vindt. Dan is het vaak een verassing wat het gaat worden. Je laat je dan leiden door de lijnen van de steen. Een andere keer ga je met een ontwerp in je hoofd op zoek naar de juiste vorm en afmeting. Ans haar voorkeur gaat uit naar abstracte beelden, maar ook menselijke figuren hebben haar interesse.

 

Ans vindt het altijd fijn om ook andere te laten genieten van haar hobby. Maak ze blijft het altijd moeilijk vinden om van een beeld, dat ze gemaakt heeft in opdracht, afstand van te doen.

 

Enthousiast laat ze weten dat ze binnenkort bij een meubelzaak (van een vriend) in Drunen wat beelden gaat exposeren. Op die manier zullen er vast veel mensen van haar werk kunnen genieten.

 

Ans vindt dat creativiteitscentrum De Handwijzer trots mag zijn om alle cursussen in zo'n mooi gebouw te mogen geven. Verder wil ze nog kwijt net een heel fijne organisatie met aardige docenten en interessante cursisten waarbij vrijheid en laagdrempeligheid voorop staan. Ze is trots daar deel van te mogen uitmaken en eindigt met de slogan die verder geen toelichting nodig heeft: Ga zo door!!

 

Bert Bodelier