Cursist van de maand - Antoinette Heijne  

Het blijkt toch moeilijker dan ik had gedacht om kandidaten te vinden voor deze rubriek. Niet iedereen staat te springen om in de belangstelling te worden gezet. De meeste van onze cursisten zijn bescheiden mensen die hun hobby het liefst in de anonimiteit willen uitoefenen. Het kostte men dan ook deze keer de nodige moeite om de beoogde kandidaat over de streep te trekken. Uiteindelijk bleek Antoinette Heijne toch bereidt, na wat aandringen door haar docente en enige medekandidaten om haar medewerking te verlenen. Want zij verdient het!

 

Antoinette woont in samen met haar man Gerard en haar zoon Bart in Geertruidenberg. Ze zijn alweer bijna 40 jaar getrouwd. In het dagelijkse leven is haar hoofdtaak huisvrouw. Daarnaast helpt ze haar zoon met zijn bedrijfje "Bootje gezond, scootertje gezond" en zorgt ze een dag in de week voor haar kleindochters Melle en Gitte van 3 en 2 jaar oud.

 

Uiteindelijk blijkt ze min of meer toevallig met de schilderkunst in aanraking te zijn gekomen. Ze schat dat het ongeveer 7 jaar geleden is dat haar vriendin Lyanne Gevers haar zover kreeg om een schilderij bij haar thuis te komen schilderen. Het resultaat toonde aan dat ze talent had. Op aanraden van die zelfde vriendin is ze daarna direct cursiste geworden bij De Handwijzer.

 

Zonder enige kennis en ervaring is ze in de schildersgroep van Audrey Waldorn aan de slag gegaan. Een van de belangrijkste punten die de cursus zo leuk maken is wel dat Audrey iedereen vrij laat in de keuzes van onderwerp en techniek. Ze zou er niet aan moeten denken als men klassikaal opdrachten zou moeten uitwerken. Wanneer men eenmaal een keuze heeft gemaakt is Audrey heel goed in het begeleiden, adviseren en het opperen van goede ideeën. Hierdoor voldoet de cursus volledig aan haar wensen en verwachtingen en is dit de reden dat zij al zoveel jaren cursiste is bij het creativiteitscentrum. Ze schildert wat ze leuk vindt en waarvan ze denkt dat ze het onderwerp "aan kan". Soms is dat wel een grote uitdaging, zoals haar laatste werk, waarbij haar kleinkinderen als voorbeeld dienden.

 

Het schilderen geeft Antoinette altijd veel voldoening. Vooral als iets goed gelukt is, geeft dat een tevreden gevoel. En als iets niet direct gaat zoals gewenst, is het een uitdaging om samen met Audrey het toch tot een goed einde te brengen. Over het algemeen heeft ze wel het gevoel dat haar werk gewaardeerd wordt, als ze afgaat op de reacties van haar medecursisten en haar naaste omgeving. Haar uitgangspunt is dat alles wat ze maakt voor zichzelf is, maar soms, als iemand het schilderstuk leuk blijkt te vinden geeft ze het wel eens cadeau.

 

Doordat de schildersgroep van Audrey maar weinig verloop kent is het in de loop der jaren een hecht en gezellig clubje geworden waar iedereen goed met elkaar kan opschieten. Verder vindt Antoinette het een goede zaak dat we sinds enige jaren gebruik kunnen maken van een vaste werkplek. Ze vindt het Henricusgebouw een prachtig gebouw dat zorgt voor de juiste ambiance om haar hobby te kunnen uitoefenen.

 

Ze heeft uiteindelijk nooit spijt gehad dat ze lid is geworden van De Handwijzer en zou dus ook iedereen aanraden een cursus te gaan volgen. Zelf iets maken en creëren geeft zoveel voldoening en zelfvertrouwen. Daarnaast is het nog gezellig ook.