Cursist van de maand - Dick Bakker  

Het thema "cursist van de maand" blijkt een enorm succes te zijn. Iedereen die ik spreek is enthousiast over het idee. Dit blijkt eens te meer uit het bezoekersaantal van onze website dat de laatste maanden behoorlijk is gestegen.

 

Omdat ik niet willekeurig door elkaar wil gaan kiezen heb ik besloten om per cursusavond de verschillende klassen te bezoeken. Ik loop dus op de maandagavond de eerste de beste cursus binnen die gehouden wordt in het Henricusgebouw. Daar blijkt Ad van Stokkum druk bezig met het lesgeven van een 8 tal schildercursisten. Ad weet al waarvoor ik kom en heeft vooraf al gepolst bij een aantal kandidaten die wel voor het voetlicht willen treden en die bereid zijn uit de anonimiteit te willen stappen. Uiteindelijk wordt ik door Ad doorverwezen naar Dick Bakker.

 

Dick, die schat dat hij al zo'n 8 jaar op schilderles zit bij De Handwijzer, is 63 jaar oud en is al 40 jaar getrouwd met Anja. In het dagelijks leven voorziet hij in zijn onderhoud als elektrotechnicus. Dick woont samen met zijn vrouw in Geertruidenberg.

 

Hij blijkt al van jongs af aan goed te hebben kunnen tekenen en dacht, toen hij van zijn moeder tubes olieverf en kwasten erfde, ik ga op schilderles bij De Handwijzer. Hij had namelijk via Ad van Stokkom over het bestaan van De Handwijzer gehoord. Omdat hij toch de beschikking had over olieverf is hij maar gewoon verder gegaan met de techniek olieverf schilderen. In het begin kreeg hij les van Rien, maar de laatste jaren is Ad van Stokkom zijn vaste docent. Het feit dat Dick al weer zo'n lange tijd cursist is bij De Handwijzer zegt volgens hem genoeg, als hij de vraag voorgelegd krijgt wat hij verwacht van de schildercursus. Hij vindt Ad erg betrokken bij wat hij doet en die eigenschap houdt hem ook enthousiast.

 

Het blijkt dat Dick niet een bepaald doel voor ogen heeft in wat hij met zijn hobby wil bereiken. Wel vindt hij dat hij samen met Ad eruit wil halen wat erin zit, al blijkt ook dat hij gezelligheid tijdens en na de lessen net zo belangrijk vindt. Hij zegt dat hij tijdens het schilderen erg ontspannen wordt, al kan het ook wel eens zo zijn dat hij, wanneer er iets nieuws moet ontstaan, dit juist erg veel inspanning vergt.

 

Als we het over het Henricusgebouw hebben dan blijkt dat hij het een heel mooi gebouw vindt geworden waar heel veel mee mogelijk is en waarvan we nu, als creativiteitscentrum, optimaal gebruik van kunnen maken.

 

Als hij dan toch een minpuntje moet noemen, dan vindt hij dat we er op het gebied van lichtinval (al weet hij ook wel dat een kunstenaar dit meestal niet optimaal vindt) en de akoestiek nog wel iets verbeterd zou kunnen worden. Hij denkt daarbij aan de toepassing van TL verlichting.

 

Als we naar het werk van Dick gaan kijken dan zien we onmiddellijk dat hij iemand is met erg veel geduld die altijd op zoek is naar een bepaald einddoel. Hij gaat net zolang door totdat het eindresultaat is zoals hij dat wil. Zijn werk kan het beste worden omschreven als realistisch surrealistisch.

 

Dick blijkt het leuk te vinden als anderen zijn werk mooi vinden, maar vindt het belangrijker dat hij er zelf van geniet . Hij schildert dus het liefst voor zichzelf en vindt het niet leuk als hij in opdracht iets moet maken dat hijzelf niet mooi vindt.

 

Als hij een reden zou moeten opgeven waarom men lid moet worden van de De Handwijzer dan zou hij als belangrijkste punt opgeven dat het leuk is als jezelf iets creëert. Daarnaast vindt hij dat het gezegde "hoe meer zielen, hoe meer vreugd" wel van toepassing is als zich nieuwe kandidaten aankondigen.